X
تبلیغات
رایتل
 
ستون دین
هر چیزی که برای شناخت و خواندن نماز برای رستگاری نیاز است.
                                                                 
آرشیو وبلاگ
صفحات وبلاگ
آمار وبلاگ
< امّتم همواره در خیر و خوبى اند تا وقتى که یکدیگر را دوست بدارند، نماز را برپا دارند، زکات بدهند و میهمان را گرامى بدارند...///نماز کلید همه خوبی هاست.///نماز در اول وقت خشنودى خداوند، میان وقت رحمت خداوند و پایان وقت عفو خداوند است.///اى مردم همانا نمازگزار هنگام نماز با پروردگار بزرگ و بلند مرتبه اش مناجات مى کند، پس باید بداند چه مى گوید. ///بنگر در چه (لباسى) و بر چه (چیزى) نماز مى گزارى، اگر از راه صحیح و حلالش نباشد، قبول نخواهد بود.///خداوند از هر کس یک نماز و یا یک کار نیک را قبول کند، عذابش نمى نماید. ///پیامبر(ص)
چهارشنبه 7 دی‌ماه سال 1390 :: 02:19 ق.ظ ::  نویسنده : محمد رضا چنگلوایی
من بهین معشوق خلوت خانه اهل نیازم
نور چشم انبیا، محبوب پیغمبر، نمازم
رشته وصل خدایم ، مشعل راه هدایم
همنو اى دردم ، همزبان اهل رازم
چشمه آب حیاتم ، معنى صبر و ثباتم
آتش عشق درونم ، شعله سوز و گدازم
بوده از اول ستون دین احمد، قامت من
انبیا بستند صف ، بر گفتن قد قامت ، من
پیش تر از آفرینش ، یار احمد بوده ام من
در ذکر لعل لبهاى محمد بوده ام من
انبیا را اولیا را اتقیارا اصفیارا
هدیه ذات خداى حى سرمد بوده ام من
متقین را مؤ منین را بهترین ذکر الهى
صالحین را خوشترین خلد مخلد بوده ام من
نور چشم حیدر و زهراى و پیغمبر، منم من
گاه با نوح نبى در موج طوفان ، یار بودم
گاه با خیل ملک در آسمان ، پرواز کردم
گاه ابراهیم را گل ، در شرار نار بودم
گاه با عیسى بن مریم بر فراز چرخ رفتم
گاه با موسى بن عمران تا سحر بیدار بودم
من نمازم ، بال پرواز بلند اهل دینم
کزازل معراج مؤ من خوانده ختم المرسلینم
ارتباط بین خلق و خالق منان ، منم من
مشعل روشنگر دین ، پرتو ایمان ، منم من
شمع بزم لیلة الاسراى معراج پیامبر
گلشن توحید و خار دیده شیطان منم من
یار یوسف سال ها در قعر چاه و کنج زندان
مونش یعقوب در تنهایى و هجران منم من
ناله و فریاد و سوز و شور و درد اهل رازم
من نمازم ، من نمازم ، من نمازم ، من نمازم
در دل غار حرا هر شب پیامبر بود با من
در کنار نخل ها، تا صبح حیدر بود با من
نیمه هاى شب که هر چشمى به خواب ناز بودى
بین محراب دعا زهراى اطهر بود با من
از شب عاشورا تا هنگام صبح درد خیزش
عون و جعفر، قاسم و عباس و اکبر بود با من
دیده ام جابر جبین یوسف زهرا گرفته
انس با من در دل شب زینب کبرا گرفته
من که از تکبیرة الاحرام تا ذکر سلامم
روز و شب نقل دهان هر رسول و هر امامم
همدم در خلوت شب سید سجاد بود
با سلام و با سجود و با قنوت و با قیامم
هر که پاس حرمتم دارد کنم دائم دعایش
سخت مى گیرم به آن کس کو نگیرد احترامم
با وجود آن که خود، داروى درد هر طبیبم
در میان دوستان خویش تنها و غریبم
من که بر گلزار جانها مى دهم عطر خدایى
از چه رو قومى زغفلت مى کند از من جدایى
هدیه معبود و محبوب القلوب عابدانم
لیک بودم مورد بى مهر و بى اعتنایى
آن شکسته پنج رکنم این نهاده زیر پایم
آن شده بى گانه با من در کمال آشنایى
آن یکى خواب و خور خود را مقدم دانداز من
روى گرداند خدا از هر که روى گرداند از من
من نمازم بهترین مهر قبولى هاى طاعت
روز محشر مى کنم از دوستان خود شفاعت
اى خوشا آنان که مى خوانند در آغاز وقتم
خوبتر آن که مرا بر پاى دارد با جماعت
هر که آبادم کند گویم دعایش لحظه لحظه
هر که ویرانم کند نفرین بر او ساعت به ساعت
من گرامى مهر پیشانى گلگون حسینم
اولیاى حق همه مرهون من بوده اند اما
من خدا داند که مرهون حسینم
با صلاة و با قیام و با قعود و با قنوتم
خون ثار اللهیان از من کند امروز یارى
در مسیر شام زینب کرده از من پاسدارى
نیتم از سینه ها زنگ معاصى مى زداید
حمد و تکبیرم ره اهل معرفت دل مى رباید
با رکوعم هر بزرگى قد کند پیش خدا خم
با سجودم هر عزیزى سر به خاک دوست ساید
پیر عارف با قیامم شمع جان را مى فروزد
عبد سالک با قنوتم دست دل را مى گشاید
اى جوان ، من با توام با تو، تو با من باش با من
دوست دارم باش ؛ زیرا دوست مى دارم تو را من
مرتضى با چشم از خون بسته اش مى کرد یادم
فاطمه با پهلوى بشکسته اش مى کرد یادم
مجتبى مشتاق من مى بود و من هم عاشق او
روز و شب با گریه پیوسته اش مى کرد یادم
قلب ثار الله پیش تیر دشمن تا سپر شد
با تن مجروح از خون شسته اش مى کرد یادم